Ontslag

“Jongens heb je ’t al vernomen? Tralalali, tiralalala. Mijn ontslagbrief is nu aangekomen. Tralalali, tiralalala.” Een vrije interpretatie van het begin van een bekend Sinterklaasliedje. Ontslag is meestal geen voer voor een vrolijk liedje, maar in sommige gevallen is het dat wel. “Hoezo?”, hoor ik u nu denken. Je bent je baan kwijt, je salaris en er komt een hoop onzekerheid op je af. Dat klopt. En toch, neem mijn klant Fatima. Eigenlijk zat ze al jaren niet meer op haar plek bij haar werkgever. De uitdaging was weg, de sfeer onder de collega’s was soms om te snijden en tot overmaat van ramp ging het ook niet goed met het bedrijf. Negativiteit alom. Er kwam een reorganisatie en Fatima was de klos. Ze kon vertrekken. Haar eerste reactie was wat je hierbij verwacht: boos, verwijtend en diep in haar ziel geraakt. Maar toen deze emoties wat bekoeld waren besloot ze niet bij de pakken neer te gaan zitten. Ze zocht professionele hulp om zo effectief mogelijk te solliciteren en haar inzet werd beloond. Ze ontving een uitnodiging voor een kennismakingsgesprek en kreeg uiteindelijk de baan. Ze vindt het er geweldig en mailde mij: “mijn ontslag is het beste wat me is overkomen”. En zo eindigt ook dit liedje positief: “Fatima kan weer juichen, zingen. Tralalali, tiralalala.”

Deze column is op zaterdag 3 december 2016 verschenen in De Financiële Telegraaf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *